Πεδίο μάχης ο Έρωτας;

Loveofmylife_h_633_451

της Χριστιάνας Μανιάτη,

Ποιος θα υποχωρήσει πρώτος; Ποιος θα πει συγγνώμη; Ποιος θα πει σ’αγαπώ; Ποιος θα λυγίσει στη λαχτάρα και τον πόνο της ανθρώπινης επαφής;

Ο άλλος. Όχι εμείς.

Έχουμε εξομοιώσει τον Έρωτα με ένα επιθετικό παιχνίδι εξουσίας και έχουμε καταστεί τα πιο αδύναμα πιόνια του. Τον έχουμε υποβαθμίσει σε ένα πεδίο μάχης, σε μία ακάθαρτη αρένα. Θέλουμε να κόψουμε εμείς πρώτοι την κορδέλα του τερματισμού. Προσπαθούμε να υπερισχύσουμε έναντι των άλλων, να βγούμε νικητές σε έναν αγώνα που στήσαμε οι ίδιοι. Δεν αποκαλύπτουμε τον εαυτό μας, προτού μας αποκαλύψουν οι άλλοι το δικό τους. Δε φανερώνουμε τι νιώθουμε, προτού μας δείξουν οι άλλοι τα δικά τους συναισθήματα. Δε χαλαρώνουμε τις αντιστάσεις μας, μέχρι να νιώσουμε ασφαλείς. Δε γκρεμίζουμε τα τείχη, που με τόση προσπάθεια υψώσαμε. Αποζητούμε λόγια, πράξεις, αποδείξεις.

Φοβόμαστε ότι η ανάγκη μας να νιώσουμε μοναδικοί στα μάτια κάποιου άλλου ανθρώπου θα μας αποδυναμώσει. Έχουμε ταυτίσει τον Έρωτα με ένα εργαλείο διαχείρισης, ελέγχου και εκμετάλλευσης των συναισθηματικά πιο ευάλωτων.

Δεν εκθέτουμε τα βαθύτερα κομμάτια του εαυτού μας. Καλλιεργούμε την αδιαφορία και τα ψυχρά αισθήματα, μέσα από συμπεριφορές που καθρεφτίζουν από τη μία εγωισμό και απάθεια και από την άλλη αντανακλούν απόγνωση, δειλία και απελπισμένη προσπάθεια αυτοσυντήρησης. Νιώθουμε νικητές, αλλά, στην πραγματικότητα, ηττόμαστε από τους ίδιους μας τους φόβους και τις ανασφάλειες.

Πόσο αναγκαίο είναι να θωρακίζουμε το συναισθηματικό μας κόσμο, όταν ο Έρωτας δύναται να αναστήσει τα πιο κατεστραμμένα κομμάτια της υλικής μας υπόστασης; Πόσο σημαντικό είναι να αμυνόμαστε συνεχώς σε μία σχέση και να μην επιτρέπουμε στα συναισθήματά μας να αναπτυχθούν, να ξεδιπλωθούν και να πάρουν την τελειότερη μορφή, που τους χαρίζει ο Έρωτας;

All content are copyright © 2015 of “mysugarcube.wordpress.com” and cannot be reproduced without prior consent of the author and owner of this blog.